امروز برای انجام کاری به ساختمان اسکان رفته بودم که یه دفعه چشمم به طبقه پایین افتاد . شنیده بودم که شرکت ندا تعدادی کامپیوتر گذاشته و می تونید بطور رایگان به اینترنت وصل بشید. گفتم تا اینجا که اومدم بد نیست امتحانی کنم. ازاین مانیتورهای باریک تیش تیش مامانیها هم داشت ( راستی اسم این مانیتورا چیه ؟ ال سی دی ؟ درست گفتم ؟) خلاصه یه دستگاه خالی شد و من هم اجازه گرفتم و شروع به کار کردم. اصلا باورم نمی شد ؛ داشتم از تعجب شاخ در می آوردم  یعنی حقیقت داشت ؟ تو ایران باشی و یه چیز مجانی بدهند و اینقدر عالی باشه ؟10 دقیقه ای کار کردم ؛ سرعت اتصال بسیار بالا بود ؛ من که تا حالا با اینترنت با این سرعت کار نکرده بودم. جدا" که این کار؛ شرکت ندا بسیار حرکت قشنگ و خوبی بود . هم تبلیغی برای شرکت است و هم یک کار فرهنگی قشنگ کرده است . تو این مورد به تمام ISP ها بخصوص پارس آنلاین یه سور زده . بنظر من این شرکت پارس آنلاین بجای اینکه تمام در ودیوار اتوبانا و خیابونا رو تبلیغ کنه بره یه همچین کاری بکنه . آهای کسی از پارس آنلاین صدای منو می شنوه آهااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای.

صبح وقتی تازه از خواب بیدا می شیم چقدر انگیزه برای زندگی داریم ؟ تو محیط کارمون چند بار اگر با همکارمون حرفمون شده داد و فریاد نکردیم و لبخند زدیم و با تبسم بهش جواب دادیم؟ شب که به منزل برگشتیم چقدر آرامش داشتیم ؟ آرامش … این همون چیزیه که ماها مدتهاست اونو گم کردیم و شاید خیلی وقته که از ما فراریه ، البته شاید هم این ما بودیم که در حق اون نارفیقی کردیم و قر و قمیش اومدیم ، شاید این ما بودیم که پیوند اخوت رو شکستیم ، شاید این ما بودیم که خیلی چیزا رو جایگزین آرامشمون کردیم . نمی دونم چقدر با نظر من موافقید ولی کمی انصاف داشته باشیم ؛ اصلا بیاییم از این لباس و مدرک تحصیلی و کوره سوادی که داریم دست بکشیم . بیاییم همگی صاف و ساده ، بدون کت و شلوار و کروات ، بدون کیف سامسونت ، موبایل و سوئیچ ماشین ، بدون مدرک دکترا و مهندسی وخونه تو جردن و ویلای تو رامسر ، رخت و لباس رو از تن درآریم و به پشتی کنار حوض تکیه ای بدیم و با پیژامه بشینیم و پاهامون رو هم دراز کنیم و بجای شنیدن زنگهای جور واجور موبایلمون به قل قل سماور گوش کنیم . به قوقوی مستونه سر ظهر، یا کریم ها گوش کنیم . به شرشر فواره ها گوش کنیم ، به صدای تق تق کلون در گوش کنیم. برای یک بار هم که شده سفره مون رو فقط با نون ، پنیر و سبزی تزئین کنیم ، اصلا کارد وقاشق و چنگال رو بذاریم کنار ، بیایید اینبار مزه با دست غذا خوردن رو امتحان کنیم ،بیاییم اینبار فارغ از هرگونه رژیم و تناسب اندام و خط کش و ترازو ، لقمه های همدیگه رو نشماریم، برای یکبار هم که شده قهوه سن میشل و فنجون آنچنانیه رو فراموش کنیم و از همون کتری سیاه و دود گرفته ، چوپون برای خودمون چایی بریزیم . آرامش همین جاست ، همین گوشه ، اون دستش رو برای رفاقت با ما دراز کرده ولی این ماییم که هر بار جفتکی زدیم و به سویی رمیدیم . وقتی دقیقتر می شیم ، می بینیم خیلی از دور و اطرافیان ما، از لحاظ تحصیلی ، موقعیت اجتماعی ، خانواده ، امکانات رفاهی و … در سطح پاینتری از ما قرار دارند ولی تو زندگیشون آرامش بیشتری دارند . نه نه اصلا منظورم این نیست که کمتر کار کنیم ، تلاش نکنیم ، دنبال خرید خونه و ماشین نباشیم بلکه باید همه این کارها رو انجام بدیم ولی به چه قیمتی ؟ بله میتونیم همه اینارو داشته باشیم ، آرامش هم داشته باشیم ، می تونیم هیچ کدوم از اینارو هم نداشته باشیم ولی باز آرامش رو داشته باشیم این ماییم که باید انتخاب کنیم. تموم دوستان مهندس و لیسانس و فوق لیسانس من ، هر روز بارها و بارها به خنده های از ته دل ، آقا موسی کارگر خدماتی شرکت با 5 سر عائله و نهایتا 85 هزارتومن حقوق غبطه خورده اند. اونا کجا و آقا موسی کجا ؟ ولی آرامش آقا موسی کجا و آرامش این جوانان تحصیلکرده کجا ؟ کمی درویش باشیم . درویشی فقط به کشکول و زلف بلند و یاهو یاهو گفتن نیست . درویشی پیشه کنیم آرامش را می یابیم.

نمردیم و یه سایت ایرانی دیدیم که یه کار خوب انجام داد.شبکه پارس آنلاین تو سایتش یک قسمتی قرار داده که شما می توانید از آنجا به موبایل دوستتون پیغام بفرستید البته وقتی که پیغام شما رسید اسم و شماره پارس آنلاین نیز روی گوشی تلفن می افته و بنحوی تبلیغی برای اون شرکته ولی بهرحال کار قشنگیه. ظاهرا بانی و موسسین شرکت پارس آنلاین آدمهای متبحر و کار بلدی هستند و در زمینه اینترنت و شبکه و اینجور چیزا بزودی تمام بازار رو قبضه می کنند. این هم لینکه همون صفحه http://mail.parsonline.net/sms/sms.php لطفا هر کسی این سیستم رو امتحان کرد نظرش رو بگه ما که کردیم خوب بود تا بیبینیم نظر دیگران چیه !!!

دیروز چون تو میدون توپخونه کار داشتم و اونجا هم طرح ترافیکه مجبور شدم بدون ماشین برم. کارم حدودا تا ساعت 4 طول کشید موقع برگشتن تو تاکسی ؛کنار من یک خانم بهمراه بچه 2-1 سالش نشست. من هم که در برقراری ارتباط با بچه های کوچک همیشه مشکل دارم چون حدس می زدم الان باید با دختره بازی کنم خودمو زدم به خواب. تازه ماشین راه افتاد بود که بچه که گویا تازه زبون باز کرده بود شروع به صحبت کردن کرد و داشت با مامانش بازی می کرد که یهو متوجه من شد. بمحض دیدن رخ زیبای من یه دفعه گفت: ؛ لولو ؛ من هم اصلا به روی خودم نیووردم انگار که بچه محل اصحاب کهف هستم و 300 ساله که خوابم .مامانه که خیلی خجالت کشیده بود هی می گفت : عزیزم بگو عمو ولی بچه الا بلا می گفت : " لولو " . البته راستش قیافه من هم اون موقع دست کمی از لولو نداشت أخه از ساعت 8 صبح توی دود و دم و ترافیک و أفتاب و... پس از کلی سعی و تقلا دختره منو فراموش کرد ولی مدتی نگذشته بود که یهو تو یه حمله ناگهانی گوش سمت راست منو مال خود کرد .دیدم اگه بیدار نشم گوشمو میکنه ؛ ظاهرا" تصمیم داشت گوش منو مثل پستونک یا چیزی شبیه به اون بخوره ! من بکش ؛ مامان بکش ؛ ملوس بکش ( اسمش رو وسط دعوا فهمیدم ) با کلی أخ و اوخ و داد و بی داد ملوس خانم رضایت داد که گوش منو ول کنه حالا شانس أوردم که مامان ملوس دلش نخواست یکی از اعضا منو بگیره وگرنه کی ( چه کسی ) می تونست اونو از چنگش بیرون بکشه !!! تموم کسانی هم که تو تاکسی بودند هر هر می خندیدند. تازه فیلم از این به بعد شروع شد ؛ مجبور شدم با ملوس خانم بازی کنم ؛ کلی ژانگولر بازی و ادا و شکلک در أوردم ولی ظاهرا" مامان ملوس بیشتر خوشش اومده بود و کلی خندید. مامان بچه هم خیلی اصرار داشت تا دختر گلش با عمو که من باشم صحبت کنه ولی تو دلم گفتم کاشکی ملوس 18-17 سال بزرگتر بود اون موقع برای صحبت کردن شور و اشتیاق بیشتری بود.‍‍‍حالا نوبت ملوس بود که تمام کلمات و جملاتی رو که تو این مدت یاد گرفته بود به عمو بگه.

أفففففففففففففف یعنی گربه. هوووووو یعنی غذا. ادههههههههه یعنی برو بیرون . گااااااااااااا یعنی نازی نازی.

البته من که از زبون ملوس چیزی دستگیرم نشد این معانی رو دیلماج بچه که مامانش بود می گفت. خلاصه پس از کلی بد بختی و نذر و نیاز به سید خندان رسیدم و از ملوس و مامانش خداحافظی کردم و به این نتیجه رسیدم که جدا" یادگیری زبون بچه ها خیلی سخته هااااااا.